Miga Sugimoto en de familie Tobori, beide afkomstig uit Japan maar nu woonachtig in Voorthuizen, willen hun onmacht in iets goeds omzetten. Daarom zetten ze deze actie op touw om via de kraanvogels de slachtoffers in Japan sterkte, moed, gezondheid en hoop toe te wensen.
Hallo, ik ben Miga Sugimoto en kom van het eiland Okinawa, wat 200 km onder het hoofdeiland van Japan ligt.
Dit jaar ben ik als uitwisselingsstudente in Nederland om de Nederlandse taal en cultuur te leren kennen. Ik woon dit jaar in een gezin in Voorthuizen en ga in Barneveld naar de Havo, de 4e klas. Ik heb het heel erg naar mijn zin in Nederland.
Vrijdag 11 maart 2011 zal ik nooit vergeten, ik kwam thuis bij mijn gastgezin, en hoorde van de aardbeving in Japan. Eerst dacht ik nog dat het wel meeviel, er zijn wel vaker aardbevingen in Japan, maar toen ik de beelden op TV zag van de aardbeving en de tsunami en wist ik dat het heel erg was. Meteen heb ik contact opgenomen met mijn familie in Okinawa, met hen was alles goed, ook met mijn familie in Japan was gelukkig als goed.
Hoe meer beelden ik zag van de ramp in Japan hoe machtelozer ik mij voelde, ik wilde wat doen. Daarom deze actie. Helpt u mij mee?
Mijn mans hele familie woont in Japan en iedere zomervakantie bezoeken we daar alle familieleden en vrienden.Geschokt en verlamd hebben we afgelopen week naar de televisiebeelden van de opeenvolgende rampen gekeken. Gelukkig is niemand van onze familie en vrienden direct geraakt door de aardbeving of de tsunami.
Het meest in de rats hebben we gezeten om de zoon van de beste vriend van mijn man. Hij ging vorig jaar in Sendai, het epicentrum van de aardbeving, studeren. Via achtereenvolgens Google, Facebook en Twitter kwamen we erachter dat hij na de tsunami had getwitterd! Een pak van ons hart. Zijn vader heeft hem zo snel mogelijk met de auto opgehaald (uit Ueda, 300 km heen, 300 km terug). Net op tijd, want inmiddels is benzine niet te krijgen en is het stralingniveau gestegen.
Want nog is de ramp niet voorbij. Fukushima en op de achtergrond scenario’s van Tchernobyl, spoken voortdurend door onze gedachten.
Hiernaast zie je Sendai en Fukushima. In de overige plaatsen hebben we familie en vrienden, op dezelfde afstand van Fukushima als Tokyo.
Als je zo ver verwijderd bent van mensen die je liefhebt en die in nood zijn, overvalt je een gevoel van onmacht. Die onmacht willen we met een actie omzetten naar iets positiefs. Samen met Miga zijn we daarom deze inzamelingsactie en tsuru-vouwactie begonnen.
Bron foto’s: Janus Visser/ BDU – Barneveldse Krant
